Bij Partou voelen studenten zich welkom

Bij Partou voelen studenten zich welkom

één maand geleden
Mirjam Agasi (57) werkt als studentcoach bij ROC Midden Nederland, waar ze studenten begeleidt die in een Partou bedrijfsklas zitten. Daarnaast is ze vakdocent voor onder andere expressief talent en pedagogiek. Jaarlijks werken zo’n tachtig studenten vanuit ROC Midden-Nederland binnen Partou.

Wat is het belang van een goede werkplek tijdens de opleiding?

“Dat bepaalt alles. Mbo’ers zijn doeners, zij leren voornamelijk in de praktijk. Daar is de opleiding ook op gericht: één dag les en de rest van de tijd beroepspraktijkvorming (bpv). Op een goede bpv-plek leer je het echte vak. Op school hebben we geen (kleine) kinderen rondlopen. Wij kunnen kennis overdragen, maar hoe je daadwerkelijk het overzicht bewaart op een groep, hoe je tegelijkertijd aandacht besteedt aan het individuele kind en al die kinderen die samen een groep vormen, hoe je alle ritmes van de kinderen volgt maar ook het juiste timemanagement toepast, hoe je omgaat met ouders/verzorgers – daarvoor is de praktijk de belangrijkste leerschool. In de les maak ik weleens gebruik van rollenspellen, bijvoorbeeld bij het vak communicatie. Dat vinden studenten niet altijd makkelijk. Bijvoorbeeld: hoe voer je een slechtnieuwsgesprek als een kind is gevallen? Dan zeg ik: “Ik ben de moeder van Sanne, spreek mij maar aan.” Ik geef studenten kennis en handvatten hoe ze hiermee kunnen omgaan, maar te kunnen zien hoe de al gediplomeerde pedagogisch medewerkers dit in de praktijk aanpakken, is zo leerzaam. Daar komt bij dat de lessen nu al een jaar online worden gegeven. Daardoor mis je een deel van de interactie, van het plezier, van de sfeer. Dat vind ik als docent ontzettend jammer, maar gelukkig maken we er met z’n allen het beste van."

Op welke manier draagt Partou bij aan de opleiding van studenten?

“Partou is erg betrokken bij het opleiden. Het begint al met de kennismaking. Vóór Corona organiseerden we altijd een ochtend waarbij de studenten en ik samenkomen met de twee praktijkbegeleiders vanuit Partou. Ik heb altijd goed en warm contact met de praktijkbegeleiders en dat doet iets met studenten. Zij zien dat we korte lijntjes hebben, dat we goed met elkaar omgaan en ze voelen meteen dat ze welkom zijn bij Partou en bij ons op de opleiding. We leiden hand in hand de studenten op. Alles wat in de theorie wordt geleerd, wordt in de praktijk toegepast en andersom. Studenten nemen deel aan trainingen en worden uitgenodigd als er gastsprekers zijn. Soms zijn ze me daardoor voor in de lessen – geweldig vind ik dat. Wil ik net beginnen over een sociogram, zegt een student: mevrouw, voor groepsdynamica kan je ook heel goed gebruik maken van een sociogram. Je kunt mij als docent niet blijer maken. Ik vraag studenten ook altijd om een kort gastcollege voor de groep te geven als ze bij Partou een interessante training hebben gevolgd.
Wat ik zelf ook mooi vind, zijn de waarderingslijsten die Partou hanteert. Hierop staat precies aangegeven wat een student op welk punt moet beheersen en dat wordt ook heel nauwkeurig bijgehouden. Die lijsten zitten onderwijskundig zo goed in elkaar en sluiten aan op de examens. Dat vind ik een geweldig voorbeeld van samen opleiden.”

Hoe belangrijk zijn goed opgeleide pedagogisch medewerkers voor de samenleving?

“Als ik iets in het nieuws lees over een kind in een moeilijke situatie, deel ik dat altijd met mijn studenten. ‘Als een kind toch een goede hechting heeft…’ zeg ik dan. Dat is essentieel voor de rest van je leven. Ieder kind moet gelukkig kunnen zijn en het begint met de hechting. Ik geef mijn studenten mee: als een kind geen fijne thuissituatie heeft, zijn jullie de vervangende hechtingsfiguren. Zo groot is het belang van pedagogisch medewerkers in mijn ogen. Bovendien hebben zij, met hun opgedane kennis, een signaalfunctie. Zij zien de kinderen veel, zij kennen ze en zij kunnen aan de bel trekken als ze denken dat het niet goed gaat. Ik zeg tegen mijn studenten: als jullie het voor elkaar krijgen – en daar ga ik vanuit – om de drie zijden van de belangrijke driehoek Partou, pedagogisch medewerker en ouder/verzorger gelijkbenig te houden, dan is de ruimte daarbinnen zo groot mogelijk. Dat is de groeiruimte voor het kind. Daarom vind ik het in mijn lessen ook zo belangrijk om veel aandacht te besteden aan de communicatie met ouders. Ik wil mijn studenten echt leren hun gekleurde bril af te zetten en zich open op te stellen. Je weet niet wat er speelt bij een ouder/verzorger. Zeg dus niet: uw zoon is echt heel druk en maakt veel ruzie. Maar wel: wat fijn dat we met u over uw zoon mogen praten. Ik leer de studenten om ieder woord dat ze tegen een ouder willen zeggen, eerst met zichzelf te oefenen. Laat de ouder/verzorger voelen dat je respect voor ze hebt en dat je blij bent dat je van hen mag leren, dan kan je zoveel bereiken. Doe je dat niet, dan gaat de deur dicht. Ik geloof echt dat als ieder kind op deze manier wordt gezien en zich kan ontwikkelen, we een gelukkigere samenleving krijgen.” 

Wanneer is de opleiding in jouw ogen geslaagd?

“Als er een pedagogisch medewerker is opgeleid die elke dag opnieuw een warm welkom geeft, die elke dag goed advies geeft wanneer een kind, ouder/verzorger of misschien wel een collega daarom vraagt en iedere keer weer oprecht oog heeft voor de kinderen en hun ouders. Iemand die kennis heeft, vaardigheden weet toe te passen, bewuste en onderbouwde keuzes maakt en zijn of haar werk met respect doet. En wat ik heel belangrijk vind: iemand die zich realiseert dat het in de kinderopvang draait om vertrouwen. Ik zeg in mijn eerste les vaak: het enige wat je je als ouder/verzorger afvraagt, is of je je kind bij jou als pedagogisch medewerker achter durft te laten. Als het antwoord ja is, dan gaat een ouder/verzorger met een gerust hart naar zijn of haar werk. Dat is belangrijk, voor de ouders zelf en voor de samenleving. Je komt als pedagogisch medewerker aan een heiligdom en daar moet je je bewust van zijn. Dat is een heel belangrijke les die mijn studenten misschien van mij kunnen horen, maar die ze in de praktijk bij Partou pas echt voelen.”